من خدایی دارم، که در این نزدیکی است
نه در آن بالاها
مهربان، خوب، قشنگ.........

چهره اش نورانیست
گاهگاهی سخنی می گوید، با دل کوچک من،
ساده تر از سخن ساده من
او مرا می فهمد
او مرا می خواند، او مرا می خواهد
او همه درد مرا می داند

یاد او ذکر من است، در غم و در شادی
چون به غم می نگرم، آن زمان رقص کنان می خندم
که خدا یار من است، که خدا در همه جا یاد من است
او خدایست که همواره مرا می خواهد...........

او مرا می خواند، او مرا می خواهد............

او همه درد مرا می داند................

كاش امشب كه دلم مثل آن شیشه ی مغرور شكست ،

هیچ كس هیچ نگفت و نپرسید چرا؟

خنک آن قماربازی که بباخت هرچه بودش             بنماند هيچش الا هوس قمار ديگر. . .

رمه ای بی چوپان مثل مردی تنها
دشت سر گردانی ها
حسرتی حلق اویز پشت ممنوعیت ها
فرق شهوت با عشق
برق چشمی در چشم
و کلاغی که پرید
اشکهایی که نریخت
و پشیمانی ها . . .

دوش از دوست پیامی آمد

که مرا با همی ساده گیم                       که مرا با همه پژمرده گیم

نتوانم که مرا با همه  روزمره گیم

بی تفاوت

و خار سر دیوار نگاهت

سرد و بران  بروم 

" بس که دیوار دلم کوتاه است

هر که از کوچه تنهایی من می گذرد

به هوای هوسی هم که شده

سرکی می کشد و می گذرد

بس که دیوار دلم کوتاه است"

راست می گویی

راست!!!

حا ل که من هرکسم و

دل تو جای جای هوس ,  میروم تا که نگردد

خاطرت محو هوس

یا نگویی تو به کس

" که فلانی

همه شب تا به سحر محو تماشای من است

و من آن لیلی آن خاطر مجنون هستم"

یا که شاید تو به گویی

"که فلانی

همه شب در شرر شهوت من

تا به سحر

همه در سوز گداز است"

یا که شاید .....

هیچ مهم نیست

 که چه خواهی انگاشت

یا توانی که کنی

زین بیابان برداشت

راست می گویی

تقصیر تو نیست

بس که دیوار دلت کوتاه است

                            نتواند که بلندای دلت

                                              بنگارد سایه ی  حس مرا

بس که دیوار دلت کوتاه است

                           نتواند که  از آن جوجه ی تنهایی تو

                                             برهاند همه احساس جدایی تورا

بس که دیوار دلت کوتاه است

                            نتوانی که ز بام دل خویش

                                           بنگری کوچه دلتنگی  دیوار به دیوار مرا

بس که دیوار دلت کوتاه است  ....

بگذریم....

کاش می فهمیدی که دلم در طلب عشق تو نیست

یا به قولت همه شب تا به سحر در هوس روی تو نیست

 کاش می دانستی که دلم بهر تمنای دلت

تا سحر زار نزد

یا که همچون زغنی بهر تو منقار نزد

کاش می دانستی که فقط .....

                                           که فقط....

که فقط تو را دوست دارم

نه ز شهوت

نه ز مو                        

کاش در آن غروب پاییزی سرد

                                         دهانم را نمی بوییدی